ویتامین D - چه کمکی می کند؟ خواص و کمبود و زیاده

ویتامین D چیست؟ انواع ویتامین D

ویتامین D که عموماً «ویتامین آفتاب» نامیده می‌شود، نقش کلیدی در فرآیندهای متابولیک متعدد در بدن انسان، به ویژه در تنظیم سطح کلسیم و فسفر، که برای سلامت استخوان‌ها و دندان‌ها ضروری هستند، ایفا می‌کند. توانایی منحصر به فرد آن در سنتز شدن در پوست تحت تأثیر اشعه UVB خورشیدی، آن را از سایر ویتامین هایی که باید با مواد غذایی تامین کنیم متمایز می کند.

انواع ویتامین D دو مورد وجود دارد و شامل:

• ویتامین D2 (ارگوکلسیفرول)که توسط گیاهان و قارچ ها تولید می شود. می توان آن را در غذاهایی مانند غلات صبحانه غنی شده، برخی از قارچ ها و مکمل ها یافت.
• ویتامین D3 (کوله کلسیفرول)، پس از قرار گرفتن در معرض نور خورشید توسط پوست انسان و حیوانات سنتز می شود و در محصولات حیوانی مانند ماهی های چرب (سالمون، ماهی خال مخالی، ساردین)، روغن ماهی و جگر یافت می شود.

هر دو نوع ویتامین D در کبد و کلیه ها به شکل فعال هورمون معروف به کلسیتریول تبدیل می شوند که برای بسیاری از عملکردهای بدن از جمله تنظیم جذب کلسیم و فسفر و همچنین عملکرد عضلات و سیستم ایمنی بسیار مهم است. سیستم. صرف نظر از شکل، ویتامین D2 و D3 هر دو در پیشگیری از کمبودهایی که می تواند منجر به اختلالاتی مانند راشیتیسم در کودکان و پوکی استخوان در بزرگسالان شود، بسیار مهم هستند.

اگرچه ویتامین D به دو شکل موجود است، اما تحقیقات نشان می‌دهد که ویتامین D3 ممکن است در افزایش و حفظ سطوح کافی ویتامین D در خون برای مدت طولانی‌تر موثرتر باشد. بنابراین، توصیه می‌شود افرادی که در معرض خطر کمبود هستند، با پزشک مشورت کنند که به شما کمک می‌کند تا بسته به رژیم غذایی، سبک زندگی و نیازهای سلامت فردی، فرم مناسب مکمل را انتخاب کنید.

خواص و اثرات ویتامین D بر بدن

ویتامین D که به دلیل نقش کلیدی خود در حفظ سلامت استخوان ها شناخته می شود، همچنین تأثیر عمیقی بر ایمنی کلی بدن و پیری سالم دارد. همانطور که توسط پروفسور اشاره شده است. کارستن کارلبرگ از موسسه تولید مثل حیوانات و تحقیقات غذایی آکادمی علوم لهستان، عملکرد آن فراتر از تنظیم ساده سطح کلسیم و فسفر در بدن است. تحقیق انجام شده توسط پروفسور کارلبرگ و تیمش را می توان در وب سایت آکادمی علوم لهستان یافت tutaj، نشان می دهد که ویتامین D بر تعدیل عملکردهای ایمنی تأثیر می گذارد و می تواند با بیماری های مزمن مختلف از جمله بیماری های مرتبط با سن مقابله کند.

نقش ویتامین D در ایمنی

ویتامین D نقش مهمی در تقویت پاسخ ایمنی بدن، تاثیرگذاری بر عملکرد گلبول های سفید و کاهش التهاب دارد. گلبول های سفید، از جمله ماکروفاژها و لنفوسیت های T، گیرنده هایی برای ویتامین D دارند که به آن اجازه می دهد مستقیماً بر عملکرد آنها تأثیر بگذارد. بنابراین، سطح کافی آن برای عملکرد بهینه سیستم ایمنی ضروری است و می تواند هم از عفونت ها و هم از واکنش های خود ایمنی بدن جلوگیری کند.

ویتامین D و افزایش سن

در زمینه پیری، ویتامین D ممکن است نقش کلیدی در به تاخیر انداختن یا به حداقل رساندن فرآیندهای دژنراتیو که بخشی طبیعی از پیری هستند، ایفا کند. پروفسور کارلبرگ به ارتباط بین سطح کافی ویتامین D و حفظ عملکرد شناختی، سلامت پوست و به حداقل رساندن خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی و برخی از انواع سرطان اشاره می کند. علاوه بر این، تحقیقات نشان می‌دهد که سطوح بالای ویتامین D ممکن است از حفظ طول تلومر حمایت کند، که با طول عمر سلولی بیشتر مرتبط است.

پیشگیری و مدیریت بیماری های مزمن

ویتامین D همچنین به دلیل نقش آن در پیشگیری و مدیریت بیماری های مزمن مانند دیابت نوع 2، فشار خون بالا و بیماری های قلبی عروقی مورد مطالعه قرار گرفته است. اثر آن بر تنظیم انسولین و فشار خون نشان می دهد که سطوح کافی از این ویتامین ممکن است در پیشگیری و درمان این شرایط مهم باشد.

نتایج حاصل از تحقیقات پروفسور کارلبرگ و تیمش، نقش چندوجهی ویتامین D در بدن انسان را برجسته می‌کند. تحقیقات بیشتر ممکن است اطلاعات بیشتری در مورد پتانسیل آن برای بهبود ... کیفیت زندگی، به ویژه در بزرگسالان مسن. بنابراین، با توجه به اهمیت آن برای سلامتی، نظارت منظم بر سطح ویتامین D توصیه می‌شود، به خصوص در مناطقی که تابش آفتاب محدود است، و همچنین در بزرگسالان مسن.

ویتامین D و پیری - تحقیقات جدید

تحقیقات اخیر نشان می دهد که ویتامین D ممکن است با تقویت سیستم ایمنی، یعنی توانایی دفاع در برابر بیماری ها، به مبارزه با فرآیندهای پیری کمک کند. این امر به ویژه در زمینه کاهش تعداد سلول های ایمنی در افراد مسن اهمیت دارد.

در مواجهه با روند طبیعی و اجتناب ناپذیر پیری، علم پیوسته به دنبال راه هایی برای به تاخیر انداختن آن و حفظ سلامتی است. یکی از حوزه‌های کلیدی تحقیق، نقش ویتامین D است که اگرچه به‌خاطر تأثیرش بر سلامت استخوان‌ها شناخته شده است، اما نقش بسیار گسترده‌تری در بدن دارد و از جمله بر ایمنی و روند پیری تأثیر می‌گذارد.

پروفسور کارستن کارلبرگ از مؤسسه تولید مثل حیوانات و تحقیقات غذایی آکادمی علوم لهستان در اولشتین، شناخته شده بiocیک شیمیدان متخصص در تحقیقات روی ویتامین D، تأکید می کند که این ویتامین ممکن است کلید درک مکانیسم هایی باشد که در برابر بسیاری از بیماری ها محافظت می کند و پیری سالم را افزایش می دهد. طبق آخرین تحقیقات او که در 23.02.2024 فوریه XNUMX منتشر شد، به اصطلاح صلاحیت ایمنی، یعنی ایمنی عمومی بدن را می توان با سطح کافی ویتامین D تقویت کرد که نه تنها در زمینه مبارزه با پاتوژن ها، بلکه در زمینه بیماری های غیرواگیر و خود فرآیند پیری نیز مهم است.

مهم است که تأکید شود تحقیقات ارائه شده به تأثیر کلی ویتامین D بر بدن مربوط می شود و نباید به عنوان شواهدی مبنی بر اثرات درمانی مکمل های ویتامین D تفسیر شود عوامل اطلاعات دقیق در مورد این تحقیق را می توانید در نشریه موجود در پیوند مشاهده کنید: https://pan.olsztyn.pl/2024/02/vitamin-d-and-the-aging-a-new-concept-explaining-this-relationship/.

پروفسور کارلبرگ در تحقیقات خود جمعیت را با توجه به سطح واکنش بدن به ویتامین D به سه گروه تقسیم کرد: پاسخ دهندگان زیاد، متوسط ​​و کم. او مشاهده کرد که افراد در گروه بسیار پاسخگو می توانند از اثرات ویتامین D حداکثر استفاده را ببرند، که ممکن است نشان دهنده نیاز کمتر به مکمل در این گروه از افراد باشد.

مشاهدات در مورد تأثیر ویتامین D بر روند پیری نیز بسیار جالب است. پروفسور کارلبرگ خاطرنشان کرد که با کاهش ایمنی کلی در فرآیند پیری، تعداد نسبی سلول های ایمنی نیز کاهش می یابد. با این حال، شایان ذکر است که تفاوت‌های فردی در ایمنی در افراد مسن وجود دارد که ممکن است بر میزان پیری و بروز بیماری تأثیر بگذارد.

تحقیقات نشان می دهد که سطح کافی ویتامین D، متناسب با نیازهای فردی بدن، نه تنها ممکن است از حفظ سلامت استخوان و عضله حمایت کند، بلکه به تثبیت ایمنی و محافظت در برابر بیماری های مختلف و همچنین کمک به حفظ سلامت استخوان کمک می کند. سرعت کندتر پیری

به طور خلاصه، اگرچه مکمل‌های غذایی حاوی ویتامین D می‌توانند حمایت ارزشمندی در حفظ سلامتی و ایمنی بدن داشته باشند، مهم است که در مورد استفاده صحیح از آنها و نقشی که در زندگی روزمره ما ایفا می‌کنند، به یاد داشته باشیم. توصیه می شود قبل از شروع مصرف مکمل با پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کنید تا آن را با نیازهای فردی تطبیق دهید و از مصرف بیش از حد آن جلوگیری کنید.

سطح طبیعی ویتامین D چقدر است؟ هنجارها

مقدار توصیه شده روزانه (RDA) ویتامین D بسته به سن، جنسیت، وضعیت سلامتی و همچنین عرض جغرافیایی و سیاست های بهداشتی یک کشور می تواند به طور قابل توجهی متفاوت باشد. به طور کلی پذیرفته شده است که هنجار برای بزرگسالان حدود 600-800 IU (واحد بین المللی) در روز است، اما برای سالمندان، توصیه ها ممکن است به 1000 IU افزایش یابد تا از پوکی استخوان و سایر مشکلات سلامتی مرتبط با سن جلوگیری شود.

استانداردها در ایالات متحده

در ایالات متحده، طبق آکادمی ملی علوم، مهندسی و پزشکی، مصرف روزانه توصیه شده ویتامین D برای افراد 600 تا 1 سال 70 واحد بین‌المللی و برای افراد بالای 800 سال، 70 واحد بین‌المللی است. برای نوزادان (0 تا 12 ماه)، میزان مصرف توصیه شده 400 واحد بین المللی در روز است.

استانداردها در اروپا

سازمان ایمنی غذای اروپا (EFSA) دوز روزانه 800 IU را برای بزرگسالان، از جمله افراد مسن، و زنان باردار و شیرده توصیه می کند. برای کودکان و نوجوانان، دوز توصیه شده 600 واحد بین المللی در روز است.

استانداردها در کانادا

در کانادا، مانند ایالات متحده آمریکا، دوز توصیه شده 600 IU در روز برای بزرگسالان تا 70 سال و 800 IU برای افراد مسن است. برای کودکان کوچک، دوز توصیه شده 400 IU است.

استانداردهای استرالیا و نیوزلند

در استرالیا و نیوزلند، استانداردها مشابه اروپا و آمریکای شمالی است، با توصیه‌های 600 واحد بین‌المللی برای بزرگسالان و 800 واحد بین‌المللی برای افراد بالای 70 سال. کودکان و نوجوانان باید روزانه 600 واحد بین المللی مصرف کنند.

استانداردها در آسیا

توصیه های مصرف ویتامین D در کشورهای آسیایی ممکن است به دلیل قرار گرفتن در معرض کمتر در معرض نور خورشید در برخی مناطق متفاوت باشد. به عنوان مثال، در هند، دوز توصیه شده برای بزرگسالان 400 واحد بین‌المللی است، اما برخی مطالعات پیشنهاد می‌کنند که این مقادیر به 1000 واحد بین‌المللی افزایش یابد، به‌ویژه برای افرادی که در معرض آفتاب محدود هستند.

اهمیت نظارت بر سطح ویتامین D

صرف نظر از توصیه های منطقه ای، مهم است که به طور منظم سطح ویتامین D بدن خود را کنترل کنید، به ویژه برای افرادی که زمان زیادی را در داخل خانه می گذرانند یا در مناطقی با نور کم خورشید زندگی می کنند. کمبود ویتامین D می تواند منجر به بسیاری از مشکلات سلامتی از جمله ضعیف شدن استخوان ها، افزایش خطر شکستگی و مشکلات در عملکرد سیستم ایمنی شود.

کمبود ویتامین D - علائم چیست؟

کمبود ویتامین D در بدن می تواند به طرق مختلف خود را نشان دهد و بر سلامت کلی و سلامت جسمی و روانی تأثیر بگذارد. علائم کمبود ویتامین D اغلب ظریف یا مبهم هستند که می تواند تشخیص سریع آنها را دشوار کند. شایع ترین علائم عبارتند از:

خستگی و ضعف

خستگی مزمن، کمبود انرژی و ضعف عمومی می تواند از اولین نشانه های کمبود ویتامین D باشد.

درد استخوان و عضله

کمبود ویتامین D می تواند باعث درد و ناراحتی در استخوان ها و ماهیچه ها شود که اغلب با علائم خستگی یا پیری اشتباه گرفته می شود. این وضعیت با احساس درد یا تنش مداوم در قسمت پایین کمر، استخوان های لگن و پاها مشخص می شود.

ایمنی ضعیف تر

افرادی که از کمبود ویتامین D رنج می برند ممکن است عفونت های مکررتری مانند سرماخوردگی یا آنفولانزا را تجربه کنند. ویتامین D نقش کلیدی در عملکرد سیستم ایمنی دارد و کمبود آن ممکن است توانایی بدن برای مبارزه با عوامل بیماری زا را تضعیف کند.

مشکلات خلقی

کمبود ویتامین D نیز می‌تواند بر ... تأثیر بگذارد. عقلمنجر به تغییرات خلقی مانند غم یا افسردگی می‌شود. تحقیقات نشان می‌دهد که سطح کافی ویتامین D برای تولید سروتونین، یک انتقال‌دهنده عصبی که بر خلق و خو، اشتها و خواب تأثیر می‌گذارد، ضروری است.

افزایش خطر ابتلا به بیماری های مزمن

کمبود طولانی‌مدت ویتامین D می‌تواند به ایجاد تعدادی از بیماری‌های مزمن مانند پوکی استخوان (که با استخوان‌های ضعیف که بیشتر مستعد شکستگی می‌شوند مشخص می‌شود) و همچنین استئومالاسی در بزرگسالان که خود را به صورت نرم شدن استخوان‌ها نشان می‌دهد، کمک کند. همچنین ارتباطی بین کمبود ویتامین D و افزایش خطر ابتلا به انواع خاصی از سرطان، دیابت نوع 2 و بیماری های قلبی عروقی مشاهده شده است.

افزایش خطر ابتلا به بیماری های خود ایمنی

کمبود ویتامین D با خطر بیشتر ابتلا به برخی بیماری‌های خودایمنی مانند مولتیپل اسکلروزیس و آرتریت روماتوئید مرتبط است.

مشکلات مربوط به بازسازی و بهبودی

مشاهده شده است که کمبود ویتامین D ممکن است روند بهبود زخم‌ها را پس از جراحی یا آسیب‌های دیگر کند کند، که این امر مانع از فرآیندهای بازسازی در بدن می‌شود.

ویتامین D در چیست؟ بهترین منابع

ویتامین D که به عنوان "ویتامین آفتاب" نیز شناخته می شود، برای بسیاری از عملکردهای بدن از جمله سلامت استخوان، ماهیچه و سیستم ایمنی بسیار مهم است. اگرچه سنتز طبیعی در پوست در معرض نور خورشید منبع اصلی ویتامین D برای اکثر افراد است، اما منابع غذایی متعددی نیز وجود دارد که می‌تواند به حفظ سطح کافی این ویتامین در دوره‌هایی که نور خورشید کمتر است یا برای افرادی که برای موارد مختلف از قرار گرفتن در معرض نور خورشید اجتناب می‌کنند، کمک کند. دلایل

منابع حیوانی ویتامین D

• ماهی روغنی: اینها برخی از بهترین منابع ویتامین D3 هستند. ماهی سالمون، ماهی خال مخالی، ساردین و ماهی تن حاوی مقادیر بالایی ویتامین D هستند که به راحتی توسط بدن انسان جذب می شود.
• کبدجگر ماهی کاد به طور خاص منبع ارزشمندی از ویتامین D است، همچنین مواد ارزشمند دیگری مانند ویتامین A و اسیدهای چرب را نیز ارائه می‌دهد. امگا 3.
• جاجازرده تخم مرغ، به ویژه، منبع خوبی از ویتامین D است و گزینه مناسبی برای افرادی است که ماهی را ترجیح نمی دهند.

منابع گیاهی و غنی شده با ویتامین D

• محصولات غنی شده: شیر، ماست، مارگارین و غلات صبحانه اغلب با ویتامین D غنی شده اند و به راحتی منابع این ویتامین در دسترس هستند، به ویژه برای افرادی که به اندازه کافی ماهی چرب یا جگر مصرف نمی کنند.
• قارچبرخی از انواع قارچ ها مانند قارچ صدفی و شامپینیون می توانند ویتامین D2 را هنگام قرار گرفتن در معرض نور UV سنتز کنند و یکی از معدود منابع گیاهی این ویتامین را تشکیل می دهند.

سنتز پوستی ویتامین D

• قرارگیری در معرض نور خورشید: قرار گرفتن منظم و متوسط ​​در معرض نور خورشید بدون استفاده از فیلترهای UV طبیعی ترین راه برای افزایش سطح ویتامین D است قرار گرفتن در معرض پوست صورت، دست ها و بازوها به مدت 10-15 دقیقه و چند بار در هفته معمولا برای اکثر افراد کافی است. سطح ویتامین D، اگرچه این توصیه ها ممکن است بسته به عرض جغرافیایی، رنگ چهره و فصل متفاوت باشد.

یادداشت های مهم

شایان ذکر است که مصرف ویتامین D از غذا یا مکمل ها باید به درستی متعادل باشد. مصرف بیش از حد مکمل ها می تواند منجر به هایپرویتامینوز D شود که می تواند مضر باشد. بنابراین، همیشه توصیه می شود برای تعیین نیازهای فردی و سطح ایمن مصرف مکمل با پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کنید.

ویتامین D از خورشید و سنتز آن در پوست: مکانیسم بiocهمیک

سنتز ویتامین D در پوست انسان یک فرآیند پیچیده استiochemic، که تحت تأثیر اشعه UVB از نور طبیعی خورشید رخ می دهد. این مکانیسم تولید ویتامین D درون زا برای بسیاری از عملکردهای فیزیولوژیکی در بدن، از جمله متابولیسم کلسیم و هموستاز فسفات، که تأثیر مستقیمی بر حفظ سلامت استخوان و تعادل مواد معدنی دارد، حیاتی است.

فرآیند سنتز ویتامین D

سنتز ویتامین D زمانی آغاز می شود که 7-دهیروکلسترول (7-DHC)، پیش ساز ویتامین D3، که در مقادیر قابل توجهی در غشای سلولی کراتینوسیت های اپیدرمی وجود دارد، توسط اشعه UVB تجزیه می شود. جذب فوتون های UVB توسط 7-DHC منجر به فتولیز آن و تبدیل آن به پیش ویتامین D3 می شود. این ترکیب ناپایدار به سرعت تحت ایزومریزاسیون حرارتی قرار می گیرد و به ویتامین D3 تبدیل می شود که به نام کوله کلسیفرول نیز شناخته می شود.

نقش دما و عوامل دیگر

شایان ذکر است که میزان ایزومریزاسیون پروویتامین D3 به ویتامین D3 به دمای پوست بستگی دارد، که توضیح می دهد که چرا در زمستان، زمانی که پوست معمولا سردتر است، حتی با قرار گرفتن کافی در معرض نور خورشید ممکن است تولید ویتامین D کاهش یابد. علاوه بر این، نفوذ متغیر اشعه UVB بسته به عرض جغرافیایی، فصل، روز و شرایط آب و هوایی، و همچنین تفاوت های فردی در رنگدانه های پوست، بر کارایی سنتز ویتامین D تأثیر می گذارد.

متابولیسم ویتامین D3

پس از تولید، ویتامین D3 از اپیدرم به خون منتقل می‌شود، جایی که به پروتئین اتصال دهنده ویتامین D (DBP) متصل می‌شود و به کبد منتقل می‌شود. در کبد، ویتامین D3 توسط آنزیم 25 هیدروکسیلاز هیدروکسیله می شود و در نتیجه 25 هیدروکسی ویتامین D (25(OH)D) شکل می گیرد که شکل اصلی ویتامین D در گردش است. هیدروکسیل شدن بیشتر در کلیه ها توسط 1-α- هیدروکسیلاز منجر به تشکیل فرم هورمونی فعال، 1,25-دی هیدروکسی ویتامین D (1,25(OH)XNUMXD) می شود که به نام کلسیتریول نیز شناخته می شود، که برای تنظیم سطح کلسیم و فسفر در بدن بسیار مهم است.

توصیه هایی برای قرار گرفتن در معرض نور خورشید

اگرچه تولید طبیعی ویتامین D بسیار مهم است، قرار گرفتن در معرض نور خورشید برای به حداقل رساندن خطر آسیب پوست و ایجاد سرطان پوست توصیه می شود. زمان قرار گرفتن در معرض بهینه ممکن است بسته به نوع پوست، موقعیت جغرافیایی و شرایط آب و هوایی فعلی متفاوت باشد، اما به طور کلی پذیرفته شده است که دوره های کوتاه و منظم (حدود 10 تا 15 دقیقه چندین بار در هفته) بدون استفاده از ضد آفتاب ممکن است برای اکثر موارد کافی باشد. جمعیت.

چه زمانی و چگونه ویتامین D را تکمیل کنیم؟

در اروپا

در اروپا، جایی که شرایط آب و هوایی اغلب قرار گرفتن در معرض نور خورشید را محدود می کند، به خصوص در ماه های زمستان، مکمل های ویتامین D به طور گسترده توصیه می شود. دستورالعمل‌های اروپایی مصرف مکمل‌ها را به ویژه برای افراد مسن، کودکان، زنان باردار و افرادی که پوست تیره‌تری دارند و در برابر کمبودها آسیب‌پذیرتر هستند، پیشنهاد می‌کند. مشاوره با پزشک برای تعیین دوز مناسب بسیار مهم است، که اغلب از 800 تا 2000 IU در روز متغیر است، بسته به نیازهای فردی، سطح فعالیت روزانه و رژیم غذایی.

خارج از اروپا

در قاره های دیگر، مانند آمریکای شمالی، آسیا یا استرالیا، توصیه ها ممکن است بسته به آب و هوا و سبک زندگی جمعیت متفاوت باشد. در مناطقی که در معرض آفتاب زیاد قرار دارند، مانند استرالیا، به دلیل قرار گرفتن بیشتر در معرض نور خورشید، احتیاط در مصرف مکمل توصیه می شود. در چنین مواردی توصیه می شود که به طور مرتب سطح ویتامین D را در بدن بررسی کنید تا بدون نیاز ثابت شده از مصرف مکمل خودداری کنید. در کشورهای آسیایی، جایی که رژیم های غذایی سنتی ممکن است مقادیر کافی ویتامین D را تامین نکند و فرهنگ پوشیدن لباس های کامل بدن رایج تر است، آگاهی بیشتر و نیاز احتمالی به مکمل توصیه می شود.

ویتامین D اضافی - آیا می توانید در مصرف ویتامین D بیش از حد مصرف کنید؟

در اروپا

در اروپا، جایی که مکمل ها به طور گسترده استفاده می شود، خطر افزایش ویتامین D وجود دارد که می تواند منجر به هایپرکلسمی شود. هیپرکلسمی ممکن است منجر به آسیب کلیه، تشکیل سنگ کلیه شود و بر قلب و سیستم گردش خون تأثیر منفی بگذارد. آژانس های بهداشتی اروپایی نظارت منظم بر سطح کلسیم را در افرادی که مکمل ویتامین D می کنند، توصیه می کنند، به ویژه زمانی که دوزهای آن از 4000 واحد در روز فراتر رود.

خارج از اروپا

در سایر مناطق جهان که شیوه‌های مصرف مکمل ممکن است کمتر تنظیم شود، آموزش در مورد خطرات بالقوه مصرف بیش از حد ویتامین D بسیار مهم است. در ایالات متحده، جایی که مکمل ها به راحتی در دسترس هستند، نیاز به مشورت با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی قبل از شروع مکمل برای جلوگیری از خطر هیپرکلسمی مورد تاکید قرار گرفته است. در کشورهایی که دسترسی به مراقبت های بهداشتی محدود است، افزایش آگاهی از خطرات احتمالی مرتبط با مصرف بی رویه مکمل ها مهم است.