Żywy i dynamiczny wystrój amerykańskiej apteki prezentującej popularne suplementy diety. Wnętrze zaprojektowane jest w nowoczesnym i atrakcyjnym stylu, z odważnymi i energetyzującymi kolorami. Na półkach znajduje się szeroki wybór najlepiej sprzedających się suplementów w USA, w tym wielowitaminowe, białkowe proszki i ekstrakty ziołowe, wszystkie w atrakcyjnych, kolorowych opakowaniach. Sceneria jest pełna życia i przyjazna dla konsumenta, podkreślając różnorodność i popularność suplementów diety na amerykańskim rynku.

Prawo Suplementy Diety i Żywność: Polska, UE, USA i Inne Kraje

Definicja suplementu diety

Suplement diety różni się definicją w zależności od regionu ze względu na lokalne regulacje i wytyczne.

W Unii Europejskiej: Suplement diety jest definiowany przez dyrektywę 2002/46/EC. Zgodnie z tą dyrektywą, suplementy diety są traktowane jako źródła skoncentrowanych źródeł substancji mających efekt odżywczy lub inny efekt fizjologiczny, które są przeznaczone do uzupełnienia normalnej diety. Suplementy diety są sprzedawane w dawkowanych formach, takich jak tabletki, kapsułki, proszki, płyny i inne formy przeznaczone do spożycia w małych, odmierzonych jednostkach. Składniki takie mogą obejmować witaminy, minerały, aminokwasy, kwasy tłuszczowe, oraz inne substancje.

W Stanach Zjednoczonych: Definicja suplementu diety jest określona przez U.S. Dietary Supplement Health and Education Act (DSHEA) z 1994 roku. Według DSHEA, suplement diety to produkt przeznaczony do spożycia, który uzupełnia dietę i zawiera jeden lub więcej następujących składników: witaminy, minerały, zioła lub inne botaniczne, aminokwasy, oraz substancje używane do zwiększenia całkowitej wartości odżywczej codziennej diety. Suplementy w USA mogą być sprzedawane bez potrzeby przedstawiania dowodów na ich skuteczność czy bezpieczeństwo przed wprowadzeniem na rynek, o ile producent nie rości sobie praw do konkretnych właściwości leczniczych swoich produktów.

Obie definicje podkreślają, że suplementy diety są przeznaczone do uzupełniania diety i nie są traktowane jako zwykłe pokarmy ani jako leki, chociaż szczegółowe regulacje dotyczące ich składu, etykietowania i dopuszczalnych twierdzeń zdrowotnych różnią się znacznie między regionami.

Oznakowanie suplementów diety w Unii Europejskiej i Stanach Zjednoczonych musi przestrzegać ścisłych przepisów, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa i jasności informacji dla konsumentów. Poniżej przedstawię aktualne przepisy dotyczące znakowania suplementów diety w obu regionach oraz tabelę porównawczą zalecanego dziennego spożycia (RDI) dla wybranych witamin i składników mineralnych.

Znakowanie w Unii Europejskiej

W Unii Europejskiej, suplementy diety są regulowane przez Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 oraz dyrektywę 2002/46/EC, które określają:

  1. Obowiązek umieszczenia napisu „suplement diety”.
  2. Wymóg podania kategorii składników odżywczych lub innych substancji charakteryzujących produkt.
  3. Zalecaną porcję produktu do spożycia na dzień.
  4. Ostrzeżenie, aby nie przekraczać zalecanej porcji.
  5. Informację, że produkt nie może zastępować zróżnicowanej diety.
  6. Informację o konieczności przechowywania produktu w miejscu niedostępnym dla dzieci.
  7. Zakaz przypisywania produktom właściwości leczniczych.

Znakowanie w Stanach Zjednoczonych

W USA, zgodnie z Dietary Supplement Health and Education Act (DSHEA) z 1994 roku:

  1. Produkty muszą być oznaczone jako „dietary supplement”.
  2. Wymagane jest wskazanie wszystkich składników, w tym podstawa ich działania.
  3. Zawartość składników musi być wyrażona w miarach metrycznych.
  4. Informacje dotyczące sugerowanej porcji dziennie oraz ostrzeżenie, aby nie przekraczać tej porcji.
  5. Suplementy nie mogą być promowane jako produkty lecznicze.

Różnice w oznakowaniu

W UE większy nacisk kładzie się na ostrożnościowe oświadczenia zdrowotne i potencjalne ryzyko, podczas gdy w USA istnieje większa elastyczność w prezentacji korzyści zdrowotnych suplementów, o ile nie są one reklamowane jako środki lecznicze.

Tabela porównawcza wartości odniesienia dla witamin i składników mineralnych

Poniżej znajduje się tabela przedstawiająca zalecane dzienne spożycie dla wybranych witamin i minerałów w obu regionach.

Europa

Tabela z wartościami odniesienia dla wybranych składników mineralnych i witamin zgodnie z informacjami uzyskanymi z dokumentu EFSA. Tabela zawiera opisane kolumny w języku polskim, które odpowiadają wartościom AI (Adekwatne Spożycie), AR (Średnie Zapotrzebowanie), PRI (Zalecane Spożycie dla Populacji), RI (Zakres Referencyjny dla Makroskładników) oraz UL (Maksymalne Tolerowane Spożycie).

TypWiekAIARPRIRIUL
Wapń18-24 latabrak danych860 mg/dzień1000 mg/dzieńbrak danych2500 mg/dzień
Chlor≥ 18 lat3,1 g/dzieńbrak danychbrak danychbrak danychbrak danych
Miedź≥ 18 lat1.3 mg/dzieńbrak danychbrak danychbrak danych5 mg/dzień
Fluor≥ 18 lat2.9 mg/dzieńbrak danychbrak danychbrak danych7 mg/dzień
Jod≥ 18 lat150 μg/dzieńbrak danychbrak danychbrak danych600 μg/dzień
ŻelazoKobiety przed menopauząbrak danych7 mg/dzień16 mg/dzieńbrak danychbrak danych
Magnez≥ 18 lat300 mg/dzieńbrak danychbrak danychbrak danych250 mg/dzień
Molibden≥ 18 lat65 μg/dzieńbrak danychbrak danychbrak danych0.6 mg/dzień
Fosfor≥ 18 lat550 mg/dzieńbrak danychbrak danychbrak danychbrak danych
Potas≥ 18 lat3500 mg/dzieńbrak danychbrak danychbrak danychbrak danych
Selen≥ 18 lat70 μg/dzieńbrak danychbrak danychbrak danych300 μg/dzień
Sód≥ 18 lat2 g/dzieńbrak danychbrak danychbrak danychbrak danych
Cynk≥ 18 latbrak danych6.2-10.2 mg/dzień7.5-12.7 mg/dzieńbrak danych25 mg/dzień

Oto tabela zawierająca wartości odniesienia dla wybranych witamin według najnowszych danych z EFSA:

WitaminaWiekAIARPRIRIUL
Biotyna≥ 18 lat40 µg/dzieńbrak danychbrak danychbrak danychbrak danych
Cholina≥ 18 lat400 mg/dzieńbrak danychbrak danychbrak danychbrak danych
Kobalamina (B12)≥ 18 lat4 µg/dzieńbrak danychbrak danychbrak danychbrak danych
Foliany≥ 18 latbrak danych250 µg DFE/dzień330 µg DFE/dzieńbrak danych1000 µg/dzień
Niacyna≥ 18 latbrak danych1.3 mg NE/MJ1.6 mg NE/MJbrak danych900 mg/dzień (nikotynamid)
Kwas pantotenowy≥ 18 lat5 mg/dzieńbrak danychbrak danychbrak danychbrak danych
Ryboflawina≥ 18 latbrak danych1.3 mg/dzień1.6 mg/dzieńbrak danychbrak danych
Tiamina≥ 18 latbrak danych0.072 mg/MJ0.1 mg/MJbrak danychbrak danych
Witamina AKobiety 18-59 latbrak danych490 µg RE/dzień650 µg RE/dzieńbrak danych3000 µg/dzień
Witamina B6≥ 18 latbrak danych1.3 mg/dzień1.6 mg/dzieńbrak danych25 mg/dzień
Witamina C≥ 18 latbrak danych80 mg/dzień95 mg/dzieńbrak danychbrak danych
Witamina D≥ 18 lat15 µg/dzieńbrak danychbrak danychbrak danych100 µg/dzień
Witamina E≥ 18 lat11 mg/dzieńbrak danychbrak danychbrak danych300 mg/dzień
Witamina K≥ 18 lat70 µg/dzieńbrak danychbrak danychbrak danychbrak danych

Tabela przedstawia wartości dla dorosłych osób i może różnić się w zależności od płci i grupy wiekowej. W przypadku braku danych (NA) w niektórych kolumnach, oznacza to, że brak jest wystarczających danych do określenia wartości lub nie są one potrzebne dla zdrowej populacji.

w Stanach Zjednoczonych istnieje odpowiednik tabel wartości odniesienia dla składników odżywczych, znany jako Dietary Reference Intakes (DRIs). DRIs obejmują różne wartości dla każdego składnika, które są używane do planowania i oceny spożycia składników odżywczych przez zdrowe osoby. Wartości te różnią się w zależności od wieku i płci. DRIs obejmują:
  • Estimated Average Requirement (EAR) – Średnie zapotrzebowanie,
  • Recommended Dietary Allowance (RDA) – Zalecane dzienne spożycie,
  • Adequate Intake (AI) – Adekwatne spożycie,
  • Tolerable Upper Intake Level (UL) – Maksymalny tolerowany poziom spożycia.
Na przykład, RDA dla witaminy C wynosi 90 mg/dzień dla mężczyzn i 75 mg/dzień dla kobiet, a UL tej witaminy jest ustawiony na poziomie 2000 mg/dzień dla obu płci. Aby uzyskać bardziej szczegółowe informacje na temat DRIs dla różnych składników odżywczych, warto skorzystać z narzędzi i zasobów dostępnych na stronach National Institutes of Health oraz National Academies of Sciences, Engineering, and Medicine, które dostarczają pełne raporty i tabele wartości DRI dla różnych witamin i minerałów​​​​​​. Możesz również użyć narzędzia DRI Calculator for Healthcare Professionals do obliczenia zalecanych dziennych spożycia składników odżywczych na podstawie DRIs, które zostały ustalone przez Food and Nutrition Board of the National Academies of Sciences, Engineering, and Medicine. Ważne linki w tym temacie:
  1. Nutrient Recommendations and Databases – U.S. Department of Health and Human Services (HHS)

  2. Dietary Reference Intakes – health.gov

  3. Dietary Reference Intake – Wikipedia

Suplementy diety - przepisy ogólne

W dzisiejszym globalnym świecie, gdzie handel i dystrybucja suplementów diety oraz produktów żywnościowych nie zna granic, znajomość i przestrzeganie przepisów prawnych staje się kluczowym aspektem prowadzenia biznesu. Od Polski, poprzez Unię Europejską, aż po Stany Zjednoczone i inne kraje, regulacje dotyczące suplementów diety i żywności ewoluują, dostosowując się do nowych wyzwań zdrowotnych, naukowych odkryć i potrzeb konsumentów. Dla przedsiębiorców działających w tej branży, zrozumienie tych przepisów nie jest już tylko kwestią zgodności prawnej, ale również elementem budowania zaufania klientów i zapewnienia wysokiej jakości produktów. W niniejszym artykule przedstawiamy kompleksowy przegląd regulacji prawnych w różnych regionach świata, aby dostarczyć czytelnikom niezbędnych informacji i wskazówek, które pomogą w nawigacji po złożonym świecie przepisów dotyczących suplementów diety i żywności.

Polska: W Polsce, przepisy dotyczące suplementów diety i żywności są regulowane przez kilka instytucji. Główny Inspektorat Sanitarny (GIS) gis.gov.pl zajmuje się nadzorem nad bezpieczeństwem żywności, w tym suplementów diety. Dziennik Ustaw dziennikustaw.gov.pl to oficjalne źródło publikacji prawa, gdzie znajdują się ustawy i rozporządzenia dotyczące żywności i suplementów. Ministerstwo Zdrowia mz.gov.pl również publikuje informacje dotyczące polityk zdrowotnych i regulacji.

Unia Europejska: Na poziomie europejskim, przepisy prawne są dostępne na portalu EUR-Lex eur-lex.europa.eu, który zapewnia dostęp do wszystkich unijnych regulacji prawnych. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) efsa.europa.eu dostarcza danych naukowych i opinii, które wpływają na unijne przepisy dotyczące żywności i suplementów.

Stany Zjednoczone: W Stanach Zjednoczonych, U.S. Food and Drug Administration (FDA) fda.gov jest głównym organem regulacyjnym w zakresie bezpieczeństwa żywności i suplementów. CFR (Code of Federal Regulations) ecfr.gov zawiera wszystkie obowiązujące przepisy federalne USA, w tym te dotyczące suplementów i żywności.

Inne Kraje: Regulacje w innych krajach mogą się znacznie różnić. Zazwyczaj są one dostępne na stronach rządowych odpowiednich organów regulacyjnych każdego kraju. Dla firm działających międzynarodowo, kluczowe jest zrozumienie i przestrzeganie tych lokalnych przepisów.

Znaczenie dla Przedsiębiorców: Dla firm działających w branży suplementów diety i żywności, znajomość i przestrzeganie przepisów prawnych jest niezbędne. Różnice w regulacjach między krajami wymagają dokładnej analizy i dostosowania procesów produkcyjnych oraz marketingowych. Niedostosowanie się do przepisów może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych i finansowych.

Polska

W Polsce, kwestie regulacji suplementów diety i bezpieczeństwa żywności są obszernie regulowane przez kilka kluczowych instytucji i aktów prawnych.

  1. Główny Inspektorat Sanitarny (GIS): GIS jest odpowiedzialny za nadzór i kontrolę bezpieczeństwa żywności, w tym suplementów diety. Ważnym dokumentem dostępnym na gis.gov.pljest „Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie suplementów diety”, które szczegółowo określa wymogi dla suplementów diety w Polsce.

  2. Dziennik Ustaw: Jako oficjalne źródło publikacji prawa w Polsce, Dziennik Ustaw dziennikustaw.gov.pl zawiera pełne teksty ustaw i rozporządzeń rządowych, w tym tych dotyczących żywności i suplementów. Kluczowym aktem prawnym jest tu „Ustawa o bezpieczeństwie żywności i żywienia”, określająca zasady dotyczące produkcji, przetwarzania, dystrybucji i kontroli żywności.

  3. Ministerstwo Zdrowia: Ministerstwo Zdrowia mz.gov.pl publikuje informacje dotyczące polityk zdrowotnych, w tym regulacji odnoszących się do suplementów diety i żywności. Na stronie można znaleźć wytyczne i informacje dotyczące zatwierdzania nowych produktów, standardów etykietowania oraz bezpieczeństwa.

Oto główne obowiązujące akty prawne w Polsce dotyczące żywności i suplementów diety, wraz z linkami do pełnych tekstów:

  1. Ustawa o bezpieczeństwie żywności i żywienia – Jest to podstawowa ustawa regulująca zasady dotyczące produkcji, przetwarzania, dystrybucji, kontroli oraz wymogów bezpieczeństwa i jakości żywności. Pełny tekst ustawy jest dostępny pod adresem: Ustawa o bezpieczeństwie żywności i żywienia – Dz.U.2023.1448.

  2. Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie suplementów diety – Ten akt prawny określa wymogi dla suplementów diety, w tym zasady dotyczące ich składu, etykietowania oraz warunków wprowadzania do obrotu. Tekst rozporządzenia znajduje się tutaj: Skład oraz oznakowanie suplementów diety – Dz.U.2023.79.

  3. Ustawa o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych – Ustawa ta dotyczy wymogów jakościowych dla produktów rolno-spożywczych, w tym aspektów związanych z etykietowaniem i kontrolą jakości. Tekst ustawy można znaleźć pod adresem: Jakość handlowa artykułów rolno-spożywczych – Dz.U.2023.1980.

  4. Rozporządzenie w sprawie substancji dodatkowych dozwolonych do używania w żywności – Określa listę dozwolonych substancji dodatkowych, które mogą być stosowane w produkcji żywności i suplementów diety. Pełny tekst rozporządzenia jest dostępny tutaj: Dozwolone substancje dodatkowe – Dz.U.2010.232.1525.

Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie suplementów diety, dostępne pod adresem tutaj, reguluje aspekty związane z suplementami diety w Polsce. Główne punkty tego dokumentu obejmują:

  1. Definicje i zakres: Określa, co jest uznawane za suplement diety, w tym ich skład i przeznaczenie.

  2. Składniki dozwolone i zakazane: Zawiera listę substancji, które mogą być stosowane w suplementach, oraz tych, które są zabronione.

  3. Etykietowanie i informacje dla konsumentów: Ustala wymogi dotyczące etykietowania suplementów, w tym informacji o składnikach, dawkowaniu, oraz ostrzeżeń dla konsumentów.

  4. Procedury notyfikacji: Opisuje proces zgłaszania suplementów diety do właściwych organów regulacyjnych przed wprowadzeniem ich na rynek.

Dokument ten jest kluczowym elementem prawnym, który kształtuje rynek suplementów diety w Polsce, zapewniając bezpieczeństwo i informacje dla konsumentów.

Dla pełnych szczegółów, zapraszam do zapoznania się z treścią dokumentu dostępnego tutaj.

Podsumowując, w Polsce, jako członku Unii Europejskiej, obowiązują wszystkie regulacje UE dotyczące suplementów diety i żywności. Polskie akty prawne są zgodne z dyrektywami i rozporządzeniami unijnymi, co zapewnia jednolity standard bezpieczeństwa i jakości produktów na całym rynku europejskim. Dla firm działających w Polsce, zrozumienie zarówno lokalnych, jak i unijnych przepisów prawnych jest kluczowe do efektywnego zarządzania ryzykiem i zapewnienia zgodności z normami. Regularne monitorowanie zmian w przepisach i współpraca z ekspertami prawnymi to najlepsza praktyka dla firm działających na rynku suplementów diety.

 

Europa

Główne obowiązujące akty prawne w Unii Europejskiej dotyczące żywności i suplementów diety to:

  1. Dyrektywa 2002/46/EC dotycząca suplementów diety: Określa ramy prawne dla suplementów diety w Unii Europejskiej, w tym definicje, składniki dozwolone do użycia i wymogi etykietowania.
  2. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. ustanawia podstawowe wymagania dotyczące znakowania żywności i przekazywania informacji na temat żywności konsumentom w Unii Europejskiej.
    • Jasne i zrozumiałe etykietowanie: Zapewnia, aby informacje na etykietach żywności były łatwe do zrozumienia dla konsumentów.
    • Informacje o wartościach odżywczych: Wymaga podawania informacji o wartościach odżywczych na etykietach produktów.
    • Oznaczenie alergenów: Nakłada obowiązek wyróżniania alergenów w składzie produktu.
  3. Rozporządzenie (WE) Nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady UE dotyczy oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych na żywności.
    • Regulacja Oświadczeń Żywieniowych i Zdrowotnych: Określa, jakie oświadczenia mogą być używane na żywności i w jakich warunkach.
    • Ograniczenia i Warunki Użycia Oświadczeń: Ustanawia szczegółowe warunki, które muszą być spełnione, aby oświadczenie żywieniowe lub zdrowotne mogło być legalnie użyte.
    • Naukowe Uzasadnienie Oświadczeń: Wymaga, aby oświadczenia zdrowotne były oparte na solidnych dowodach naukowych i zatwierdzone przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA).
  4. Rozporządzenie (WE) Nr 178/2002 ustanawia ogólne zasady i wymogi prawa żywnościowego w Unii Europejskiej.
    • Zasady bezpieczeństwa żywności: Ustanawia ogólne zasady bezpieczeństwa żywności, w tym zasadę ostrożności w przypadku niepewności naukowej.
    • Śledzenie żywności: Wprowadza wymóg śledzenia produktów żywnościowych na każdym etapie produkcji, przetwarzania i dystrybucji.
    • Szybki system ostrzegania: Ustanawia system szybkiego ostrzegania o zagrożeniach żywnościowych i paszowych.

 

USA

Oto główne akty prawne w Stanach Zjednoczonych dotyczące żywności i suplementów diety, wraz z linkami do pełnych tekstów:

  1. Federal Food, Drug, and Cosmetic Act (FD&C Act): Podstawowa ustawa regulująca produkty spożywcze, leki, kosmetyki i suplementy diety w USA.

  2. Dietary Supplement Health and Education Act of 1994 (DSHEA): Ustawa określająca ramy regulacyjne dotyczące bezpieczeństwa, etykietowania i reklamowania suplementów diety.

  3. Nutrition Labeling and Education Act of 1990 (NLEA): Ustawa regulująca etykietowanie wartości odżywczych i informacje zdrowotne na produktach spożywczych.

    Nutrition Labeling and Education Act (NLEA) (Ustawa o Oznakowaniu Wartości Odżywczych i Edukacji) z 1990 roku to federalna ustawa Stanów Zjednoczonych. Została podpisana 8 listopada 1990 roku przez prezydenta George’a H. W. Busha.

    Ustawa przyznaje Agencji Żywności i Leków (FDA) uprawnienia do wymagania oznakowania wartości odżywczych większości żywności regulowanych przez agencję oraz wymaga, aby wszystkie twierdzenia dotyczące zawartości składników odżywczych (np. 'wysokie błonnik’, 'niski tłuszcz’ itp.) i twierdzenia zdrowotne spełniały regulacje FDA. Ustawa ta nie wymaga od restauracji stosowania tych samych standardów.

    Regulacje te weszły w życie 8 maja 1993 roku dla twierdzeń zdrowotnych, oznakowania składników i oznakowania zawartości soku (choć oznakowanie zawartości soku było zwolnione do 8 maja 1994 roku).

    Od 1 stycznia 2006 roku, etykiety informacyjne o wartościach odżywczych na opakowaniach produktów żywnościowych wymagane przez FDA muszą podawać, ile gramów kwasów tłuszczowych trans (tłuszcze trans) zawiera jedna porcja produktu.

Te akty prawne stanowią fundament regulacji żywności i suplementów diety w Stanach Zjednoczonych, zapewniając bezpieczeństwo i odpowiednie informowanie konsumentów.

 

Chiny

W Chinach główne akty prawne regulujące rynek suplementów diety to:

  1. Food Safety Law of the People’s Republic of China: Ustawa ta reguluje bezpieczeństwo żywności i zapewnia ogólne wytyczne dotyczące produkcji, dystrybucji i kontroli żywności, w tym suplementów diety.

  2. Regulacje dotyczące rejestracji i przeglądu zdrowotnego żywności: Obejmują one wymogi dotyczące rejestracji, etykietowania, a także kontroli jakości produktów zdrowotnych, w tym suplementów.

Te akty prawne służą zapewnieniu jakości i bezpieczeństwa suplementów diety oraz ochronie zdrowia i praw konsumentów w Chinach.

 

Rosja

W Rosji główne akty prawne regulujące rynek suplementów diety to:

  1. Federal Law on Technical Regulation: Ustawa ta zawiera ogólne zasady regulacji technicznych, w tym normy dotyczące jakości i bezpieczeństwa żywności, a także suplementów diety.

  2. Federal Law „On Safety and Quality of Food Products”: Zawiera szczegółowe wymogi dotyczące bezpieczeństwa i jakości produktów spożywczych, w tym suplementów.

Dokumenty te są dostępne na oficjalnych stronach rządowych Rosji, jednak mogą być trudne do znalezienia w formie online w języku innym niż rosyjski. Dla uzyskania dostępu do pełnych tekstów tych aktów prawnych, zalecamy odwiedzenie oficjalnych stron rządowych Federacji Rosyjskiej lub skorzystanie z wyspecjalizowanych baz danych prawnych.

Podsumowując, rynek suplementów diety jest globalnym zjawiskiem, obejmującym różnorodne regiony, od Stanów Zjednoczonych, przez Europę, Azję, w tym Chiny i Japonię, po Rosję. Każdy z tych rynków jest regulowany przez specyficzne dla siebie akty prawne, które zapewniają bezpieczeństwo i jakość suplementów diety.

Wnioski i Zalecenia:

  1. Zrozumienie Lokalnych Przepisów: Firmy działające na międzynarodowym rynku suplementów diety powinny znać i przestrzegać lokalnych regulacji prawnych w każdym kraju, w którym działają.

  2. Konsultacje z Ekspertami: Zalecamy konsultacje z lokalnymi ekspertami prawnymi lub firmami konsultingowymi specjalizującymi się w prawie żywnościowym, aby uzyskać szczegółowe informacje i pomoc w zakresie zgodności z lokalnymi przepisami.

  3. Bieżące Monitorowanie Zmian w Przepisach: Przepisy dotyczące suplementów diety mogą ulegać zmianom, więc ważne jest regularne śledzenie aktualizacji prawnych w każdym kraju.

  4. Szukanie Informacji na Oficjalnych Stronach Rządowych: Oficjalne strony rządowe i bazy danych prawnych są najlepszymi źródłami informacji o obowiązujących aktach prawnych.

Podsumowując, globalny rynek suplementów diety oferuje ogromne możliwości, ale wymaga także świadomości i zrozumienia różnych ram prawnych. Zapewnienie zgodności z lokalnymi przepisami jest kluczowe dla sukcesu na tym dynamicznie rozwijającym się rynku.

Dlaczego my?

Dlaczego wybrać IOC jako producenta kontraktowego swojego suplementu?​
Scroll to Top